Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2008

hell's book


Ενας ιος που εξαπλωνεται ακαταπαυστα, ενα σμηνος ακριδων που κατατρωει λαιμαργα τους πορους του διαδικτυου, ενας πονοκεφαλος απο τα ατελειωτα adds, requests, confirms, invitations κοκ, και εξηντα (60) νεα emails εκ μερους του facebook μεσα σε ενα βραδυ.
Καταρα!

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2008

facebook


Εξι μηνες λοιπον το πολεμαω, αλλα πώς μπορεις να μην εισαι εκει που ειναι ολοι...
Κι αυτο το λεμε δημοκρατια μερικες φορες!
Τελος παντων, θα ειμαι κι εγω εκει, αλλα κοντα στην εξοδο κινδυνου;)

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2008

τσιγαρα τελος (ημερα #03)


Καλα τα παω μεχρι στιγμης. Αυτες τις τρεις ημερες εχω περιοριστει στα δυο ημερησιως (για ιατρικους καθαρα λογους και κατοπιν παραινεσεως ειδικευμενου επιστημονα για την βλαβερη επιδραση της αποτομης διακοπης κλπ κλπ), και ηδη ειμαι καλυτερα· πιο ενεργητικος, πιο ξεκουραστος και κοιμαμαι καλυτερα ακομα. Η μονη παρενεργεια: μια μικρη νευρικοτητα που μου φαινεται πως ακομα την ελεγχω. Α, και μια υφερπουσα αλλα απεραντη απογοητευση για τη ζωη που ομως δεν εχω καταληξει ακομα αν ειναι στα πλαισια του στερητικου, ή απλα μια διαπιστωση με το καθαρο μυαλο που προσφερει η ελλειψη της νικοτινης. Το μονο σιγουρο ειναι οτι πιο ευκολα κοβεται τωρα, παρα στα πενηντα!

υγ: Στις παρενεργειες να προστεθει και μικρη απωλεια της αισθησης του χρονου, μιας και αυτη ειναι η ημερα #04 και οχι #03.

Τρίτη, 27 Μαΐου 2008

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008

No spring today


Ποσο θρηνω την χαμενη πια αισθηση της ανοιξης που ερχεται. Δε θα ειναι ποτε η ιδια ξανα.

Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2008

3 ασημαντες (σχετικα) συνηθειες


Ενος κακου μυρια επονται οπως ξερετε. Δευτερο ποστ την ιδια μερα ειναι ανηκουστο, ειδικα για μενα, αλλα δεν μπορουσα να αγνοησω την προσκληση απο το φιλο και συνοδοιπορο Θεμη σε αλλο ενα blog-ο-παιχνιδι. Εχουμε και λεμε λοιπον:
  1. Παντα βαζω στο ξυπνητηρι μου ωρα της μορφης 07:03 ή 12:37 και ποτέ κατι σαν 8:20 ή 10:00, οπως ολος ο κοσμος. Κι αυτο γιατι ειναι αδικια για τις υπολοιπες χρονικες στιγμες.
  2. Περναω τα κορδονια στα παπουτσια μου κατοπτρικα και οχι παραλληλα μεταξυ τους. Με αυτο τον τροπο ειναι πιο ευκολο να τα λυσεις ταυτοχρονα χρησιμοποιωντας και τα δυο χερια!
  3. Οποτε μιλαω στο κινητο σηκωνομαι και κανω βολτες στο σπιτι· ειναι κατι που δεν μπορω να το καταλαβω, αλλα εξακολουθω να το κανω.
Τωρα, θα προσκαλεσω να περασουν τα ιδια, ο jirashimosu που, απο οτι ειδα, αυτο το παιχνιδι του ξεφυγε, και η argy που ελπιζω να κανει την παρθενικη της εμφανιση στα blogs.
Τα λεμε.

7+1


Αν και λιγο καθυστερημενα σχετικα με την προσκληση που μου εγινε σε αυτο το blog-ο-παιχνιδι, αν και πολυ καθυστερημενα σχετικα με το προηγουμενο post μου σε αυτην εδω τη σελιδα, ηρθε η ωρα να γραψω κι εγω - σε τυχαια σειρα - τα 7+1 πραγματα που με συγκλόνησαν (τελος παντων) την χρονια που μας περασε, τουτεστιν το 2007. Λοιπον:

  1. Εγινα ενας υπαλληλος σε μια τραπεζα, πραγμα που αλλαξε συλληβδην τον τροπο ζωης μου, τη θεωρηση μου για τη ζωη, την ψυχολογια μου και γενικα τη φιλοσοφια μου (κι ολα αυτα μαλλον με αρνητικο προσημο - εκτος απο τον τραπεζικο μου λογαριασμο)
  2. Πηγα στη συναυλια των Muse και για πρωτη φορα ενιωσα τι ακριβως σημαινει "καλος συναυλιακος ηχος". Το να φτανεις στο σημειο να σκεφτεσαι "ο ηχος ειναι τοσο καλος που αν ακουγα το cd στο σπιτι μου θα ηταν το ιδιο και ειχα γλυτωσει και 25 ευρω" ειναι πραγματικα μια ανεπαναληπτη εμπειρια. Γιατι, αλλωστε, στις συναυλιες παμε για να δουμε τον ανθρωπο πισω απο το στουντιο, κι οχι τον ανθρωπο μεσα στο στουντιο!
  3. Εφτασα σε ενα μερος οπου ολοι οι ηχοι ηταν διακριτοι και εξελειπε παντελως αυτη η ακατανοητη και συνεχης βοη που ολοι οσοι ζουμε σε μια μεγαλη πολη εχουμε συνηθισει και δεν προσεχουμε πια, πραγμα που με εκανε να ερθω πιο κοντα στο θανατο και στο θεο, και να συνειδητοποιησω απο που προερχονται οι περισσοτεροι πονοκεφαλοι στην Αθηνα.
  4. Συνειδητοποιησα - αν και το γνωριζα απο παλιοτερα - οτι η κινηση ειναι σχετικη κι οτι ποτε δεν θα μπορεσει ο ανθρωπος να αντιληφθει πραγματικα αντικειμενικα οτιδηποτε εχει να κανει με κινηση και ενεργεια, κι αυτο ειναι κατι που θα με βασανιζει.
  5. Ενιωσα να χανω σιγα σιγα οποιοδηποτε νοημα και θεληση για τη ζωη, κι αυτο γιατι καποια στιγμη εξελειψαν οι αιτιες και οι στοχοι που σε κανουν να ξυπνας το πρωι με προσμονη. Σιγα σιγα ομως βλεπω πως πρεπει να κοιταμε τα πραγματα απο ενα βημα πιο πισω ή ενα βημα πιο μπροστα μεσα στο διανοητικο συμπαν που διατρεχουμε, γιατι στο σημειο που βρισκομουν ειναι γεγονος πως τιποτα απολυτως δεν εχει κανενα νοημα.
  6. Πηρα μια ιδεα απο τη γνωστη αλληλεπιδραση μεταξυ των ανθρωπων που ονομαζουμε κοινωνικη αδικια, η οποια δε λαμβανει υποψιν της κανενα προσωπικο δεδομενο, αλλα εχει μοναδικο στοχο της να κανει το εκαστοτε αντικειμενο της να πιστεψει πως αυτος ειναι ο μονος τροπος.
  7. Αντιληφθηκα ποσο μεγαλη επιδραση εχουν τα ζωδια στη ζωη (καποιων αλλων...)
Υπαρχουν, τελος, κι αλλα πραγματα που με συγκλονισαν μεσα στο 2007, αλλα επειδη ακομα δεν εχουν τερματιστει, κι επειδη θα ηθελα να συνεχισουν να με συγκλονιζουν και τα επομενα ετη, δεν τα αναφερω εδω για γουρι!

Σε αυτο το σημειο θα πρεπει να προσκαλεσω κι εγω καποιους να παιξουν το παιχνιδι μας, αλλα επειδη ολοι οι blog-o-γνωστοι μου εχουν ηδη καλεστει απο αλλους γνωστους μου που κι αυτοι εχουν με τη σειρα τους καλεστει απο αλλους, προκηρυσσω δημοσιο διαγωνισμο για να καλυφθουν οι 7+1 χηρευουσες θεσεις προσκεκλημενων. Αιτησεις δεκτες μεχρι οποτε εχετε ευχαριστηση.

Καλως με βρηκατε λοιπον.

Υγ: Αγαπητε jirashimosu σε ευχαριστω για την προσκληση!